0%
Loading ...

Dhimbja e fytit është një nga simptomat më të zakonshme, veçanërisht gjatë periudhave kur qarkullojnë infeksione të ndryshme respiratore. Megjithatë, edhe pse në fillim mund të duket si një “ftohje e zakonshme”, shkaku nuk është gjithmonë i njëjtë.

Dy gjendje që mund të shkaktojnë dhimbje të theksuar të fytit janë infeksioni streptokoksik i fytit dhe mononukleoza infektive. Meqenëse simptomat e tyre mund të jenë të ngjashme, vetëm nga simptomat nuk është gjithmonë e mundur të bëhet një dallim i sigurt.

Kur mund të bëhet fjalë për infeksion streptokoksik?

Infeksioni streptokoksik i fytit shkaktohet më së shpeshti nga bakteri Streptococcus pyogenes. Mund të shfaqet me:

  • dhimbje të forta të fytit;
  • vështirësi në gëlltitje;
  • temperaturë të lartë;
  • skuqje ose depozitime të bardha në bajame;
  • nyje limfatike të zmadhuara dhe të dhimbshme në qafë.

Për konfirmimin e infeksionit mund të bëhet strisho e fytit për zbulimin e Streptococcus. Në varësi të pamjes klinike, mjeku mund të rekomandojë edhe analiza të tjera laboratorike. Testimi laboratorik është i rëndësishëm sepse vetëm simptomat nuk janë të mjaftueshme për të përcaktuar me siguri shkaktarin e dhimbjes së fytit.

Po nëse shkaku është mononukleoza?

Mononukleoza infektive shpesh quhet edhe “sëmundja e puthjes”, sepse më së shpeshti transmetohet përmes kontaktit me pështymën. Shkaktari më i zakonshëm është virusi Epstein-Barr (EBV). Përveç dhimbjes së fytit dhe temperaturës, mund të shfaqen edhe:

  • lodhje e theksuar;
  • nyje limfatike të zmadhuara, veçanërisht në qafë;
  • dhimbje koke dhe ndjesi dobësie;
  • bajame të zmadhuara;
  • ndryshime në hemogramë.

Meqenëse virusi mund të transmetohet edhe përmes formave të tjera të kontaktit me pështymën, puthja nuk është mënyra e vetme e transmetimit. Për vlerësim mund të bëhet hemogramë e plotë dhe, kur ekziston dyshimi për infeksion me EBV, mjeku mund të rekomandojë analiza serologjike për virusin Epstein-Barr, të cilat ndihmojnë në përcaktimin nëse bëhet fjalë për një infeksion të kohëve të fundit apo për një infeksion të kaluar.

Cilat analiza mund të ndihmojnë?

Kur dhimbja e fytit është më e theksuar, zgjat më shumë ose shoqërohet me temperaturë, nyje limfatike të zmadhuara ose lodhje të theksuar, mjeku mund të rekomandojë:

Strisho e fytit – për kontrollin e pranisë së shkaktarëve bakterialë, veçanërisht Streptococcus pyogenes.

Hemogramë e plotë (Paketa Primare – e Zgjeruar) – jep informacion rreth qelizave të gjakut dhe mund të ndihmojë në vlerësimin e një infeksioni.

CRP – një tregues që mund të ndihmojë në vlerësimin e procesit inflamator, por në vetvete nuk mund të përcaktojë shkakun e dhimbjes së fytit.

Epstein-Barr Virus IgG + IgM – kur dyshohet për mononukleozë infektive, antitrupat specifikë ndaj EBV mund të ndihmojnë në përcaktimin e fazës së infeksionit.

Mononucleosis (PB)

Ky test zbulon antitrupat heterofilë që mund të shfaqen gjatë mononukleozës infektive. Megjithatë, saktësia e tij është e kufizuar, veçanërisht te fëmijët e vegjël, pasi antitrupat heterofilë shpesh nuk prodhohen në sasi të mjaftueshme. Për këtë arsye, testi nuk rekomandohet për fëmijët nën 3 vjeç. Kur nevojitet një vlerësim më i saktë i infeksionit me virusin Epstein-Barr, rekomandohen antitrupat Epstein-Barr Virus IgG + IgM, të cilët mundësojnë një interpretim më të detajuar të infeksionit.

Jo çdo dhimbje fyti është e njëjtë

Infeksionet virale, infeksioni streptokoksik dhe mononukleoza mund të shkaktojnë simptoma të ngjashme, por kërkojnë vlerësim dhe qasje të ndryshme. Prandaj, në vend që të supozojmë se çfarë fshihet pas dhimbjes së fytit, analiza e përshtatshme laboratorike mund të japë informacion shtesë për shkakun e mundshëm.

Nëse dhimbja e fytit është e fortë, zgjat ose shoqërohet me temperaturë të lartë, vështirësi në gëlltitje ose frymëmarrje, dobësi të theksuar apo simptoma të tjera shqetësuese, nevojitet konsultim me mjekun.