Кога станува збор за сексуалното здравје, постои еден важен факт што многумина не го знаат - голем дел од сексуално преносливите инфекции (СПИ) можат да поминат без никакви симптоми.
Тоа значи дека едно лице може да се чувствува сосема здраво, а сепак да има инфекција која може да се открие единствено со лабораториско тестирање.
Што се сексуално преносливи инфекции?
Сексуално преносливите инфекции се инфекции кои најчесто се пренесуваат преку незаштитен сексуален контакт - вагинален, анален или орален. Дел од нив се предизвикани од бактерии, дел од вируси, а некои од паразити.
Најчести се:
- Chlamydia trachomatis (Хламидија)
- Neisseria gonorrhoeae (Гонореа)
- Mycoplasma genitalium
- Ureaplasma spp.
- Trichomonas vaginalis
- Human Papillomavirus (HPV)
- Herpes simplex virus (HSV)
- HIV
- Сифилис
Дали секогаш има симптоми?
Не.
Токму тоа е причината зошто редовното тестирање е толку важно.
Кога симптомите се присутни, тие можат да вклучуваат:
- необичен исцедок;
- печење или болка при мокрење;
- чешање или иритација;
- болка во долниот дел од стомакот;
- појава на ранички или промени на гениталната регија.
Сепак, кај многу лица симптомите целосно изостануваат.
Кога се препорачува тестирање?
Тестирањето е задолжително:
- по незаштитен сексуален однос;
- при промена на сексуален партнер;
- доколку партнерот има дијагностицирана инфекција;
- при планирање бременост;
- доколку лекар препорача тестирање поради симптоми или медицинска историја;
- како дел од редовна превентивна грижа за сексуалното здравје.
Зошто е важно навремено откривање?
Раното откривање овозможува:
- навремено започнување на соодветен третман кога е потребен;
- намалување на ризикот од понатамошно пренесување;
- превенција на можни компликации;
- поголема сигурност и грижа за сопственото и здравјето на вашиот партнер.
Како се поставува дијагнозата?
Во зависност од инфекцијата, лабораториското тестирање може да вклучува:
- молекуларни (PCR) анализи;
- серолошки анализи од крв;
- уринарен примерок;
- брисеви, според препораката на лекар или лабораторискиот протокол.
Изборот на анализите зависи од симптомите, медицинската историја и проценката на вашиот доктор.
Грижата за сексуалното здравје е дел од грижата за целокупното здравје
Редовното тестирање не е причина за загриженост, туку одговорен чекор кон зачувување на сопственото здравје и здравјето на партнерот.
Во Авицена Лабораторија можете да добиете доверливо, дискретно и професионално лабораториско тестирање, со анализи кои помагаат во навремено откривање на голем број сексуално преносливи инфекции.
Разгледајте го нашето портфолио анализи и цени:
IntimoTest 12 – qPCR за детекција на 12 сексуално преносливи причинители
Овој сеопфатен и високосензитивен молекуларен PCR тест овозможува детекција и идентификација на 12 најчести причинители на сексуално преносливи инфекции, вклучувајќи и HPV. Овозможува брза и прецизна дијагностика, што е клучно за навремен третман и превенција на компликации. Ги опфаќа: Chlamydia trachomatis, Ureaplasma species, Mycoplasma hominis, Mycoplasma genitalium, Trichomonas vaginalis, Neisseria gonorrhoeae, Candida albicans, Gardnerella vaginalis, цитомегаловирус (CMV), Herpes simplex virus тип 1 и 2 и Human papillomavirus (HPV типови 16 и 18 – поединечна детекција).
IntimoTest 6 – детекција на 6 сексуално преносливи причинители
Брз и високосензитивен молекуларен тест за истовремена детекција и идентификација на генетскиот материјал од 6 причинители на сексуално преносливи инфекции: Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma hominis, Mycoplasma genitalium и Treponema pallidum.
Тестот овозможува детекција на повеќе потенцијални причинители од еден примерок, што придонесува кон побрза и посеопфатна лабораториска проценка.
Примерок за анализа: брис од цервикс, уретра, ректален/анален брис или фарингеален брис (брис од грло). Примерокот го зема гинеколог/уролог или стручно медицинско лице, во зависност од видот на примерокот. Уретрален брис кај мажи како и брис од грло може да се земе и во нашата лабораторија.
Време на издавање резултати: до 2 часа од направениот прием или доставувањето на примерокот во лабораторија
Подготовка на пациент: пациентот не треба да уринира најмалку 2 часа пред земањето на уретралниот брис
